για τη δειλία

kissing in the dark

Δειλία

 

το αγκάλιασμα στα σκοτεινά

με γλυκαίνει και με φοβίζει

καλύπτει τις σκιές

η δειλία μου να δω

τι κρύβουν τα καστανά του μάτια

μου παίρνει την ανάσα

το ερωτηματικό παρόν, τεράστιο

ανάμεσα στα κορμιά μας

που προσπαθούν να ζεσταθούν

δεν θέλω να το απαντήσω

δεν υπάρχει χρόνος

έστω έτσι, θα το ζήσω…

Μ.Σωτηριάδου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s