Γιώργος Σεφέρης – Στροφή (1931)

Στροφή

Στιγμή, σταλμένη ἀπὸ ἕνα χέρι
ποὺ εἶχα τόσο ἀγαπήσει
μὲ πρόφταξες ἴσια στὴ δύση
σὰ μαῦρο περιστέρι.

Ὁ δρόμος ἄσπριζε μπροστά μου,
ἁπαλὸς ἀχνὸς ὕπνου
στὸ γέρμα ἑνὸς μυστικοῦ δείπνου…
Στιγμὴ σπυρὶ τῆς ἄμμου,

ποὺ κράτησες μονάχη σου ὅλη
τὴν τραγικὴ κλεψύδρα
βουβή, σὰ νὰ εἶχε δεῖ τὴν Ὕδρα
στὸ οὐράνιο περιβόλι.

Το ποίημα αυτό σηματοδότησε το νέο τρόπο γραφής, μια γραφής λιτής, δωρικής χωρίς φτιασίδια. Η νέα ποίηση στην Ελλάδα που υιοθετήθηκε από τη νέα γενιά (τότε) ποιητών, Τη Γενιά του 30