Στροφή

Στιγμή, σταλμένη ἀπὸ ἕνα χέρι
ποὺ εἶχα τόσο ἀγαπήσει
μὲ πρόφταξες ἴσια στὴ δύση
σὰ μαῦρο περιστέρι.

Ὁ δρόμος ἄσπριζε μπροστά μου,
ἁπαλὸς ἀχνὸς ὕπνου
στὸ γέρμα ἑνὸς μυστικοῦ δείπνου…
Στιγμὴ σπυρὶ τῆς ἄμμου,

ποὺ κράτησες μονάχη σου ὅλη
τὴν τραγικὴ κλεψύδρα
βουβή, σὰ νὰ εἶχε δεῖ τὴν Ὕδρα
στὸ οὐράνιο περιβόλι.

Το ποίημα αυτό σηματοδότησε το νέο τρόπο γραφής, μια γραφής λιτής, δωρικής χωρίς φτιασίδια. Η νέα ποίηση στην Ελλάδα που υιοθετήθηκε από τη νέα γενιά (τότε) ποιητών, Τη Γενιά του 30

Όταν τη σκεφτόταν, τον κατέπλησσε, το γεγονός ότι είχε αφήσει αυτό το κορίτσι με το βιολί να του φύγει. Τώρα φυσικά έβλεπε ότι η αυτοκαταστροφική της πρόταση ήταν άσχετη. Το μόνο που ζητούσε ήταν η βεβαιότητα της αγάπης του και να την καθησυχάσει λέγοντάς της πως δεν υπήρχε βιασύνη, όταν είχαν μπροστά τους όλη τους τη ζωή. Η αγάπη και η υπομονή -αν μπορούσε να τα διαθέτει και τα δύο μαζί – σίγουρα θα τους είχαν βοηθήσει να τα καταφέρουν. Και τότε πόσα αγέννητα παιδιά θα είχαν την ευκαιρία τους, ποιό νεαρό κορίτσι με κορδέλα στα μαλλιά θα είχε ίσως γίνει η αγαπημένη του συγγενής; Έτσι μπορεί να αλλάξει η πορεία μιας ολόκληρης ζωής – μένοντας αδρανής.