Το ΚωστΑλέξι

αρχείο λήψης1

Χθές το βράδι πριν κοιμηθώ, είδα στην τηλεόραση τον Αλέξη και σκέφτηκα… «πω.. πω.. πως πάχυνε έτσι σε ένα χρόνο… φαντάσου όταν τελειώσει την 4ετία, θα συναγωνίζεται τον Κωστάκη τον Καραμανλή, δεν θα τους ξεχωρίζουμε»…

Αυτά σκέφτηκα και κοιμήθηκα… Κακώς, κάκιστα.. δίδαγμα 1ο.. προσέχετε τι σκέφτεστε πριν κοιμηθείτε αλλιώς είστε άξιοι των συνεπειών…

Είδα λοιπόν στον ύπνο μου… ότι είχαμε λέει εκλογές το 2019 και βασικοί αντίπαλοι ο Αλέξης και ο Κωστάκης (ποιητική αδεία ήταν αρχηγός της ΝΔ…. η και όχι, δεν είδα ταμπέλες κομμάτων στο όνειρο)..

Έμοιαζαν τόσο πολύ, διέφεραν λίγο στα μαλλιά και ίσως στη μύτη… ο κόσμος τους μπέρδευε συνεχώς… το χειρότερο ήταν ότι έλεγαν συνεχώς τα ίδια ακριβώς πράγματα, ο ένας με τη φωνή του Ανδρέα Παπανδρέου και ο άλλος με τη φωνή του Κωνσταντίνου Καραμανλή..

Ο κόσμος ήταν σαν χαμένος, χωρίς ελπίδα, παγιδευμένος, συνειδητοποιούσε την παγίδα και κυρίως συνειδητοποιούσε το μέλλον, απόλυτη συνέχεια του παρελθόντος που τον περίμενε…

Μιά χώρα ολόκληρη εγκλωβισμένη, παγιδευμένη, φυλακισμένη στο ΚΩΣΤΑΛΕΞΙ…

Εργοστάσιο τομάτας ΝΟΜΙΚΟΣ (Βλυχάδα Σαντορίνης)

Εξαιρετικά καλή δουλειά στην αναπαλαίωση όχι μόνο των κτιρίων αλλά και των μηχανημάτων τα οποία είναι σε ένα είδος λειτουργίας, επίσης δημιουργήθηκαν και χώροι  τέχνης με εκθέσεις εικαστικών. Επισκεφθείτε το!

Η προϊστορική πόλη της Σαντορίνης

Σε μία εν εξελίξει ανασκαφή στο Ακρωτήρι, μία πόλη σε ακμή 2000 π.Χ. Αποχετευτικό και σύστημα ύδρευσης, με σενάζια στα παράθυρα και τις πόρτες, σκάλες, 2όροφα και 3όροφα κτίσματα, δρόμους, πραγματικά εντυπωσιακή.

 

Ιθάκη (Ντίνος Χριστιανόπουλος)

ΙΘΑΚΗ

Δεν ξέρω αν έφυγα από συνέπεια

ή από ανάγκη να ξεφύγω τον εαυτό μου,

τη στενή και μικρόχαρη Ιθάκη

με τα χριστιανικά της σωματεία

και την ασφυχτική της ηθική.

Πάντως, δεν ήταν λύση, ήταν ημίμετρο.

Κι από τότε κυλιέμαι από δρόμο σε δρόμο

αποχτώντας πληγές κι εμπειρίες.

Οι φίλοι που αγάπησα έχουνε πια χαθεί

κι έμεινα μόνος τρέμοντας μήπως με δει κανένας

που κάποτε του μίλησα για ιδανικά…

Τώρα επιστρέφω με μιαν ύποπτη προσπάθεια

να φανώ άψογος, ακέραιος, επιστρέφω

κι είμαι, Θεέ μου, σαν τον άσωτο που αφήνει

την αλητεία, πικραμένος, και γυρνάει

στον πατέρα τον καλόκαρδο, να ζήσει

στους κόλπους του μιαν ασωτία ιδιωτική.

Τον Ποσειδώνα μέσα μου τον φέρνω,

που με κρατάει πάντα μακριά.

Μα κι αν ακόμα δυνηθώ να προσεγγίσω,

τάχα η Ιθάκη θα μου βρει τη λύση;

Εκδόσεις Διαγώνιος 1992