αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν , σαν σήμερα

Το χαμόγελο που πάγωσε

 

Το κουδούνισμα έσπασε την ηρεμία

τα νέα που έφερε πικρά άγρια,

σκόρπισαν το πρωινό

Πόσα έγιναν τη νύχτα που πέρασε

τι όνειρα έβλεπα την ώρα

που εσύ έχανες τα δικά σου, αγόρι μου

πώς γίνεται να μην αισθάνθηκα κάτι

να μην άκουσα την αγωνία σου

τις τελευταίες σου ανάσες, μικρέ μας

Τώρα ήμασταν τόσοι πολλοί

που σ’ αποχαιρετήσαμε, που σε φιλήσαμε

τόσο πολλοί που σ’ αγκαλιάσαμε κτητικά

Που ήμασταν όλοι όταν έκοβες το νήμα

που ήμασταν τις δυό κρύες σου νύχτες

γιατί ράγισες μόνος σου, αγόρι μου?

Έχε γεια, αγαπημένε, μικρέ μας, γελαστέ μας …

Μ.Σωτηριάδου

Για τη Σαντορίνη 3

 ThiraAirport

 

το σύντομο σαββατοκύριακο

τελειώνει μέσα στην ατέλειωτη αναμονή

στο αεροδρόμιο

τα διάφορα φύλα των κατακτητών

εναλάσσονται στην κυριαρχία του

παίρνοντας εντολές απ’ τα μεγάφωνα

πλήθος χρωμάτων, γλωσσών

ανακατεμένα προς τέρψιν των σχολιαστών

θεωρούν πάντα την δική τους φυλή αρεία

αναμονή, ταλαιπωρία, κούραση

αναπόσπαστα κομμάτια των αναμνήσεων

απ’ τις καλοκαιρινές διακοπές

athens-to-santorini-post-airport

Μ.Σωτηριάδου

Για τη Σαντορίνη 2

ηλιοβασίλεμα στην παλαιά καμένη

 

το ηλιοβασίλεμα χρυσίζει τον ουρανό

και οι γλάροι έχουν ήδη αρχίσει

να πετούν σε σχηματισμό

να χορεύουν μπροστά μας σύμφωνα με τη μουσική

μια μουσική γαλήνης, ηρεμίας

μια πραγματική μελωδία ευτυχίας

που μας καταλαμβάνει αιωρούμαστε

σαν γλάροι πάνω απ’ την καλντέρα

το μικρό μπαλκόνι μας φιλοξενεί

σε μια αγκαλιά τρυφερή

μπροστά σε μια θέα άγρια

δέος και συγκίνηση συναντιούνται

η παλιά καμένη συγκαταλέγεται

τώρα πλέον στις αναμνήσεις μας

oia

Μ.Σωτηριάδου

για τη Σαντορίνη 1

ηλιοβασίλεμα στην Οία

 

το πλήθος μαζεύτηκε

η ώρα πλησιάζει

τα χρώματα του ορίζοντα

αρχίζουν να αλλάζουν

ο εκτυφλωτικός δίσκος

αποκτά σχήμα

και γίνεται χρυσός

και μετά πορτοκαλί

αρχίζει την μεγαλοπρεπή κάθοδο

καθυστερεί για λίγο

ποζάρει στα χιλιάδες φλας

και τελειώνει αργά και βασιλικά

μαγεία….

 oia 1

Μ.Σωτηριάδου