Τα Cinque Terre ήταν από εκείνα τα ταξίδια που τελικά τα θυμάσαι περισσότερο σαν αίσθηση παρά σαν πρόγραμμα. Πέντε μικρά χωριά στη Liguria — Monterosso al Mare, Vernazza, Corniglia, Manarola και Riomaggiore — σκαρφαλωμένα ανάμεσα στο βουνό και τη θάλασσα, με διαδρομές που σε αναγκάζουν σχεδόν να αλλάξεις ρυθμό.

Πήγα τον Σεπτέμβριο του 2018 και, για μένα, ήταν εξαιρετική εποχή: ο καιρός επέτρεπε και περπάτημα και μπάνιο, χωρίς την πίεση που φαντάζομαι ότι θα υπάρχει στην κορύφωση του καλοκαιριού. Τα χωριά είναι μικρά και πολύ δημοφιλή· γι’ αυτό προσωπικά θα απέφευγα τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, αν υπήρχε η δυνατότητα να διαλέξω άλλη περίοδο.

Πέντε χωριά, ένα ταξίδι

Το ωραίο στα Cinque Terre είναι ότι δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσεις κάθε χωριό σαν ξεχωριστό προορισμό. Το τοπικό τρένο συνδέει τα πέντε χωριά σε λίγα λεπτά, ενώ η διαδρομή από τη θάλασσα δίνει εντελώς άλλη εικόνα της ακτής. Έτσι μπορείς να μείνεις σε ένα σημείο και να κινείσαι καθημερινά, χωρίς να αλλάζεις βάση.

Εγώ θα κρατούσα χρόνο όχι μόνο για να «δω» τα χωριά αλλά και για να τα περπατήσω χωρίς συγκεκριμένο στόχο: τα στενά, τις απότομες ανηφόρες, τις προσόψεις, τα μικρά ανοίγματα προς τη θάλασσα. Σε έναν τόπο τόσο φωτογραφημένο, το πιο ενδιαφέρον τελικά είναι ό,τι βρίσκεται λίγο έξω από την κλασική καρτ ποστάλ.

Τρένο, καραβάκι ή περπάτημα;

Το τρένο είναι ο πιο εύκολος τρόπος να κινηθείς ανάμεσα στα χωριά. Το καραβάκι, όταν λειτουργεί, αξίζει για έναν διαφορετικό λόγο: από τη θάλασσα καταλαβαίνεις πολύ καλύτερα πόσο απότομα ακουμπά ο οικισμός πάνω στο βουνό και πόσο ιδιαίτερο είναι αυτό το κομμάτι της ιταλικής ακτής.

Και βέβαια υπάρχουν τα μονοπάτια. Αυτό που παλιότερα είχα σημειώσει εδώ ως «Ασημένιο μονοπάτι» είναι το δίκτυο του Sentiero Verde Azzurro (SVA), του γνωστού παραθαλάσσιου μονοπατιού που συνδέει τμήματα των Cinque Terre. Δεν είναι απλώς ένας τρόπος μετακίνησης: είναι μέρος της ίδιας της εμπειρίας. Οι διαδρομές όμως έχουν υψομετρικές διαφορές και απαιτούν σωστά παπούτσια, νερό και χρόνο.

Οι γεύσεις που θυμάμαι

Δύο πράγματα έχω συνδέσει ακόμη με το ταξίδι: το pesto, που εδώ βρίσκεται στον τόπο του, στη Liguria, και το παγωτό λεμόνι. Μπορεί να ακούγονται μικρές λεπτομέρειες μπροστά στο τοπίο, αλλά αυτές είναι συνήθως οι λεπτομέρειες που επιστρέφουν πρώτες στη μνήμη όταν σκέφτεσαι ένα ταξίδι χρόνια αργότερα.

Αν ξαναπήγαινα

Θα διάλεγα ξανά εκτός υψηλής περιόδου και θα άφηνα περισσότερο κενό χρόνο ανάμεσα στις μετακινήσεις. Τα Cinque Terre δεν χρειάζονται βιασύνη. Το δυνατό τους σημείο δεν είναι να προλάβεις και τα πέντε χωριά σε μία λίστα· είναι να δεις το ίδιο τοπίο από τον σταθμό, από το μονοπάτι και από τη θάλασσα και κάθε φορά να μοιάζει διαφορετικό.

Σημείωση Σεπτεμβρίου 2026: η πρόσβαση στα μονοπάτια αλλάζει ανάλογα με έργα και συνθήκες. Αυτή τη στιγμή το Εθνικό Πάρκο αναφέρει κλειστά τα τμήματα Manarola–Corniglia και Corniglia–Vernazza, ενώ η Via dell’Amore λειτουργεί με υποχρεωτική κράτηση και είσοδο από Riomaggiore προς Manarola. Πριν από ταξίδι, έλεγξε πάντα την τρέχουσα κατάσταση των μονοπατιών στο επίσημο site του Parco Nazionale delle Cinque Terre.