Επιστροφή στη Ρόδο

Νάμαι  πάλι πίσω

στο νησί της προσμονής

στο λιμάνι του καλώς όρισες

στο αεροδρόμιο της μεγάλης αγκαλιάς

τα στενά δρομάκια του κάστρου

η θέα από το παλιό ρολόι

οι μικροπωλητές στο λιμάνι

εικόνες – αποσπάσματα αναμνήσεων

το ειδύλλιο παρόν παντού

το ρομάντζο κρατάει ακόμη

η γοητεία της προσμονής

όλα όπως και τότε

εσύ, ο μόνος απών,

ξανάρθες στην παραλία

που μας πρωτοτύλιξε το πάθος

απρόσμενα όπως και τότε

Μ.Σωτηριάδου

Αγκαλιάσματα

μια σειρά μαργαριτάρια
άστραψαν στη σκούρα επιδερμίδα
σ’ ένα χαμόγελο αντρίκιο
αλλά και τόσο παιδικό

κοφτές ανάσες έπνιξαν
όλα όσα ήθελαν να ειπωθούν
μέσα στην πλατειά αγκαλιά
για την προσμονή, για τη λαχτάρα

ο απραγματοποίητος πόθος
σχεδόν με πονάει
η ένταση της προσμονής
παρατείνεται μαρτυρικά

το φως της μέρας αδυσώπητο
μου θυμίζει την πραγματικότητα
πράξεις που δεν μπορώ να συγχωρήσω
έχουν γίνει και δεν τις παίρνω πίσω

αφήνω το δυνατό, όμορφο
γελαστό, μελαχρινό αγόρι
ντύνομαι την καθημερινότητα
και βγαίνω στητή και μισή

Μ.Σωτηριάδου