ΠΑΘΟΣ

ανάσες γρήγορες και κοφτές

τον δικό σου ή τον δικό μου

τον σφυγμό ακούω τώρα δα?

χέρια πλεγμένα παντού

χορογραφία ανεπανάληπτη

σκιές απόκοσμες στο ημίφως

φιλιά, κορμιά, μάτια

η μελωδία δυναμώνει

με γεμίζει με αγωνία, με προσμονή

τα μάτια σου αναζητώ

λαχτάρα γλυκιά μου, με φλογίζεις

νιώθεις άραγε την ένταση?

μαρτυρικά με ψάχνεις

με ταξιδεύεις, καπετάνιος άξιος

οδηγείς την τρικυμία μου

λύτρωση….

Human Touch by Jose Manchado

Μ.Σωτηριάδου

Ήταν κάτι φευγαλέο

σαν μιά σκιά ανθρώπινη

που νόμισες πως είδες

και πείστηκες πως σε γέλασε το μάτι σου

σαν μιά μουσική μακρινή

που χάιδεψε τ’ αφτιά σου

κι αντιλήφθηκες πως δεν την άκουσε κανείς

φαίνεται και το σώμα σου γελάστηκε

φαντασιώθηκε, χάρηκε, πληγώθηκε

για κάτι φευγαλέο..

Μ.Σωτηριάδου