Ανοιξιάτικη νύχτα στη Σαλονίκη

νύχτωσε όμορφα απόψε

γλυκά

η μέρα μισοξάπλωσε

αργά – αργά

το φώς έγινε φωτιά

στον ορίζοντα

και τέλειωσε σβύνοντας

στο σκοτεινό βελούδο

το φωτεινό στεφάνι ησυχάζει

κι εσύ έξω απ’ τα φώτα

αθέατος, δέσμιος

τούτης της πόλης παντοτινός

φωτό:Δ.Σεϊτανίδης

Μ.Σωτηριάδου

Απουσίες

το δωμάτιο ανέλπιστα δροσερό

η κάψα του μεσημεριού

κλεισμένη απ’ έξω ερμητικά

κοιτάζει κλεφτά μέσα από τις γρίλιες

μαζευτήκαμε όλοι πάλι εδώ

στο πατρικό σπίτι, στο ξεκίνημα

είμαστε πολλοί παρόντες τώρα

αλλά περισσότεροι αυτοί που λείπουν

κλείνω τα μάτια μου ώρα πολλή

για να μπορέσω να τους χορτάσω

σκιές ολοένα που με προσπερνούν

κομμάτια αναμνήσεων σκορπισμένα

το σπίτι γεμάτο από φωτογραφίες

όλων όσων μας άφησαν

πρόσωπα γελαστά κι ανυποψίαστα

από τα ξένοιαστα χρόνια

εποχές που έφυγαν

αγαπημένο παρελθόν

άφησες τη θέση σου στο σήμερα

το τόσο γεμάτο από απουσίες

φωτό:Δ.Σεϊτανίδης

Μ.Σωτηριάδου

Διαμαντένιες νότες

Το ρολόι χύνει τον χρόνο

που αγνοούμε και αρνούμαστε να μετρήσουμε

μέσα στο νέκταρ

των πηγών μας

Τα ψάρια ανεβαίνουν στην επιφάνεια

πηδούν να πιάσουν τις καρδιές

που πετούν χορεύοντας

αγκαλιασμένες

Νότες ξεχύνονται

μέσα από τις μαύρες μπούκλες που πλαισιώνουν

την άνοψη του γέλιου σου

καθώς παραβιάζεις πύλες εσώτερες

Μάτια, λόγια, ανάσες, 

διαμάντια πολύτιμα που μαζεύω με απληστία

τα κρατώ με φιλαργυρία περισσή

τα ασφαλίζω βαθειά μου

γλυκειέ μου

Μ.Σωτηριάδου