Δειλία

το αγκάλιασμα στα σκοτεινά

με γλυκαίνει και με φοβίζει

καλύπτει τις σκιές

η δειλία μου να δω

τι κρύβουν τα καστανά του μάτια

μου παίρνει την ανάσα

το ερωτηματικό παρόν, τεράστιο

ανάμεσα στα κορμιά μας

που προσπαθούν να ζεσταθούν

δεν θέλω να το απαντήσω

δεν υπάρχει χρόνος

έστω έτσι, θα το ζήσω…

Μ.Σωτηριάδου