Νοέμβρης στην Πίνδο

η βροχή ξέπλυνε τη σκόνη

πάστρεψε τη φύση γενναιόδωρα

νάναι καθαρή στην υποδοχή

του λευκού χιονιού που έρχεται

η Πίνδος λαμποκοπά

χαίρεται τα χρυσά της χρώματα

πριν ασπρίσει και κοιμηθεί

κάτω απ’ το απαλό σκέπασμα του χειμώνα

ο δρόμος αποκαλύπτει νέα θαύματα

σε κάθε του στροφή να παραμονεύουν

τα πάντα γύρω του στέκουν μεγαλόψυχα

η μεγαλοπρέπεια της φύσης ολοζώντανη

η μοναξιά μου συνοδοιπόρος

αγαλλιάζει και γεμίζεται και αυτή

καθώς η άγρια ομορφιά

με συνοδεύει με συντροφικότητα

Μ.Σωτηριάδου