Εθνική Επέτειος

25η Μαρτίου 2014

Τώρα που άλλη μία εθνική επέτειος τελειώνει, ήθελα να εκφράσω γραπτά κάποιες απορίες μου.

Όλοι εσείς που θεωρείτε τους εαυτούς σας πιό Έλληνες από μας τους υπόλοιπους, με την Ελληνική σημαία στα avatar, στα tweets και όπου αλλού, που αυθαίρετα βαφτίζετε όλους τους υπόλοιπους με διάφορους χαρακτηρισμούς (πιθανόν κάποιοι να είναι και σωστοί, δεν ξέρω, δεν μπορώ να μιλήσω για όλους τους χρήστες των social media), πείτε μου, θέλω πολύ να βεβαιωθώ: ήσαστε αυτοί οι Έλληνες που όλα αυτά τα χρόνια

  • ΔΕΝ κλέβατε την εφορία και πληρώνατε κανονικά όλους σας τους φόρους
  • ΔΕΝ χρησιμοποιήσατε μέσον για να προσληφθείτε εσείς η οι συγγενείς σας σε δημόσια θέση
  • ΔΕΝ βγάλατε το «κάτι τις» σας για παροχή υπηρεσιών η ανοχή σε παρανομίες που έγιναν στην υπηρεσία σας
  • ΔΕΝ αδικήσατε ποτέ υπάλληλό σας ή κατώτερό σας στην υπηρεσία σας
  • ΔΕΝ χρηματίσατε για να πάρει μεταγραφή το παιδί σας σε κοντινότερο Πανεπιστήμιο
  • ΔΕΝ χρηματίσατε ή χρησιμοποιήσατε μέσον για να μην υπηρετήσει ο γιός σας στην παραμεθόριο
  • ΔΕΝ κτίσατε αυθαίρετο
  • ΔΕΝ σβήνατε με μέσον τις κλήσεις της τροχαίας
  • ΔΕΝ πετούσατε στο δρόμο τα σκουπίδια και τα αποτσίγαρά σας
  • ΔΕΝ παρκάρατε παράνομα, 2πλή, 3πλή σειρά όπου σας βόλευε
  • ΔΕΝ , ΔΕΝ, ΔΕΝ , ΔΕΝ

Άν λοιπόν η απάντησή σας είναι ΟΧΙ σε όλα τα παραπάνω, τότε και μόνο τότε δικαιούστε να θεωρείτε εαυτόν απλά ένα καλό Έλληνα.

Όλα τα υπόλοιπα, σημαίες στα μπαλκόνια, εθνικοί ύμνοι κλπ κλπ είναι απλά και μόνο προς λαϊκή κατανάλωση. Αν δεν απαντάτε ΟΧΙ σε όλα τα παραπάνω, απλά συμμετείχατε κι εσείς άμεσα η με την ανοχή σας, στην κατρακύλα αυτής της χώρας.

 

 

ποίηση (για τον έρωτα)

Κενός καθρέφτης

 

Τα πρωινά μου

τόσο γεμάτα από σένα

μετά από νύχτες μακριές

που δεν ζήσαμε

 

οι μέρες μου κι οι νύχτες μου

κυριευμένες απ’ την απουσία σου

με ξεμυαλίζουν και χαίρομαι

την αγκαλιά σου που δεν ένοιωσα

 

ο έρωτάς μου με ζωντανεύει

ομορφιά που μου χαμογελά

μέσα από κενό καθρέφτη

είδωλο ανύπαρκτο που με πλανεύει

Μ.Σωτηριάδου

Ελένη ή ο Κανένας

20140314_181958

«Τα κύματα λοιπόν μου φέρανε αμέσως το βιβλίο σου. Πουνέντες γύριζε γοργά τα φύλλα του κι εγώ τον πρόσταζα συχνά να σταματά, για να μπορώ να κλαίω η να σε θαυμάζω. Έμαθα πάρα πολλά για σένα, ψέμματα και αλήθειες ανακατεμένα. Ώρες και ώρες ξαναδιάβαζα πού κατέφυγες δραπετεύοντας από το γάμο μας.»  Η ιστορία της Ελένης Μπούκουρα, της Σπετσιώτισσας που ντύθηκε άνδρας για να πάει να σπουδάσει ζωγραφική στην Ιταλία από την Ρέα Γαλανάκη

ποίηση ….στον Μυστρά

05___1~1

Ο μαρμαρωμένος βασιλιάς

 

το χελιδόνι τελείωσε την πτήση του μαλακά

κι ακούμπησε στην πύλη

κάτοικος από πάντα του κάστρου

κοιτάζει απορημένο την κοσμοσυρροή

οι άνθρωποι ανάκατες ράτσες

ζωντανεύουν τα στενά δρομάκια

τα παλάτια, τις εκκλησιές

ίδιοι πολύβουο μελίσσι

παραχορτασμένοι από το σήμερα

προσπαθούν, πάντα εκ του ασφαλούς,

να ζήσουν το χθες, να μεταλάβουν

την μεγαλοπρέπεια του παρελθόντος

επιφωνήματα δέους, θαυμασμού

κάτω από το βλέμμα του δικεφάλου

που είναι παντού και απορεί κι αυτός

γιατί τόσες τιμές στον αποτυχημένο

που έχασε την ιστορία…

Μ.Σωτηριάδου