Στο μικρό Μουσείο Βότκας στο Izmaylovo κοίταζα τις συσκευασίες που είχαν κυκλοφορήσει κατά καιρούς. Με το εισιτήριο τότε σε κερνούσαν και μία βότκα με τουρσάκι. Εμένα μου έδωσαν χειροποίητη, του σπιτιού που λένε. Καλή ήταν. Το βαλσαμωμένο αρκουδάκι στην είσοδο το βρήκα φρικτό. Και σε μια γωνία, μια μαρμάρινη πλάκα με τον Λένιν ανάγλυφο, παραπεταμένη. Αυτά θυμάμαι από ένα μουσείο που περίμενα ότι θα μου έμενε για τα μπουκάλια. Ο περίπατος στο Izmaylovo
Pingback: Η Μόσχα που θυμάμαι | Σημειώσεις επί χάρτου