«Η φωτογραφία που λύγισε το διαδίκτυο»

prosfigopoulo-528έλεγε ο τίτλος του άρθρου σε γνωστό site ειδήσεων.

Την κράτησα αυτήν την φωτογραφία. Κάθε λίγο μέσα στη διάρκεια της ημέρας την άνοιγα και την παρατηρούσα. Ένα παιδί μόνο… ένα προσφυγόπουλο.

Αργότερα στα δελτία ενημερωθήκαμε ότι το παιδί δεν ταξίδευε ασυνόδευτο, απλά έτυχε η λήψη να το πετύχει λίγο πιο πίσω από την υπόλοιπη οικογένειά του.

Πόσο να είναι αυτό το παιδί; 4-5 χρονών; γίνεται ένα τόσο μικρό παιδί να είναι τόσο ενήλικο; αυτά τα μάτια του εκφράζουν απώλεια, πόνο, φόβο, πείσμα, αποφασιστικότητα, καρτερικότητα. Τα μάτια ενός ώριμου μεγάλου ανθρώπου.

Αυτό το αγόρι πιθανότατα έφυγε μωρό η νήπιο από μια πραγματικότητα που δεν θα θυμάται σύντομα καθόλου, είδε την βία, τον πόλεμο, βίωσε τον φόβο, έχει μια ελπίδα να φτάσει ΕΚΕΙ… κανείς δεν ξέρει ακριβώς που θέλει να φτάσει και τι θα έπρεπε να περιμένει στο μέλλον. Όπως άλλωστε και κανείς άλλος από τους κυνηγημένους πρόσφυγες. Πρωτεύει η ασφάλεια, η επιβίωση.

Αυτά όλα τα παιδιά, που ελπίζουμε να φτάσουν σε ασφαλές περιβάλλον και να μην έχουν την τύχη των χιλιάδων παιδιών που έφτασαν σώα σε χώρες της Ευρώπης και από εκεί έπεσαν θύματα trafficking και εξαφανίστηκαν, πως θα διαχειριστούν όλο αυτό που έζησαν και τους σημάδεψε;

Πως θα διαχειριστούν τη ζωή, τα όνειρά τους, όταν θα έχουν κλειδώσει μέσα τους βαθιά την παιδικότητά τους όπως οι άνθρωποι θάβουν ό,τι τους πληγώνει; Πως θα χτίσουν το μέλλον τους;

Ελπίζω αυτή η αποφασιστικότητα που διακρίνω στα μάτια του μικρού προσφυγόπουλου της φωτογραφίας, αυτό το πείσμα, να το βοηθήσουν να επιβιώσει στην σκληρή κοινωνία που θα κληθεί να μεγαλώσει ως παντοτινός ξένος, να διεκδικήσει την δική του θέση, να μην αφήσει κανέναν να τον μειώσει και να του κόψει την πορεία προς ένα μέλλον για τον ίδιο και για όλα τα παιδιά που ξεφεύγουν από την φρίκη του πολέμου, μέσα στις «ροές προσφύγων».

Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ….

…η μάλλον .. Αλέξη μας

Δεν σε ψήφισα, όπως δεν ψήφισα και την βασική σου αντιπολίτευση. Ομολογώ όμως ότι μετά τις εκλογές σε αποδέχτηκα, ακόμη ακόμη διαφωνούσα υπέρ σου σε συζητήσεις (συζητήσεις από τις οποίες απείχα για χρόνια πρέπει να πω), συμπαθούσα εσένα όλο και περισσότερο παρ όλο που φρίκαρα κάθε μέρα και περισσότερα με κάποια από τα μέλη της κυβέρνησής σου.

Πρέπει να σου πω ότι με τις τελευταίες σου συνεντεύξεις και τα σχεδόν καθημερινά σου διαγγέλματα θυμήθηκα πολύ καλά γιατί δεν σε ψήφισα. Αυτό όμως είναι μια άλλη κουβέντα. Ο λόγος που σου γράφω τώρα είναι άλλος και πολύ σημαντικός.

Διαμηνύεις από την πρώτη στιγμή ότι το διακύβευμα το εκλογών δεν είναι Ευρώ η Δραχμή. Το αντίθετο όμως πιστεύουν όλοι οι άλλοι. Και δεν εννοώ όλους τους εντός και εκτός πολιτικούς, αξιωματούχους, παράγοντες νυν και πρώην που ορισμένοι με πολύ ενοχλητικό τρόπο έχουν το θράσος να ξανα-βγαίνουν στο προσκήνιο και να έχουν και άποψη (και αυτό το χρεώνω σε σένα).

Εννοώ τους πολίτες. Τους ψηφοφόρους. Τον λαό που σας αρέσει να λέτε εσείς οι πολιτικοί. Τον λαουτζίκο όπως λένε άλλοι. Όλοι πιστεύουν ότι το διακύβευμα είναι Ευρώ η Δραχμή. Και για να το πω και με τη σειρά που είναι στο ψηφοδέλτιο, Δραχμή η Ευρώ.

Και το παράξενο είναι ότι το πιστεύουν και οι ψηφοφόροι του ΟΧΙ. Απολύτως το πιστεύουν. Αλλιώς δεν εξηγείται γιατί καθυβρίζουν τους ψηφοφόρους του ΝΑΙ ως προσκυνημένους, γερμανοτσολιάδες, βολεψάκηδες.

Διότι εάν πρόκειται με το ένα η το άλλο αποτέλεσμα να πάμε πίσω στους «θεσμούς» για νέο μνημόνιο τότε μάλλον οι ψηφοφόροι του ΟΧΙ δεν το έχουν καταλάβει. Δέχομαι ότι μπορεί να πιστεύουν ότι με το ΟΧΙ θα αναγκαστούν οι «θεσμοί» για καλύτερη συμφωνία αν και δεν ξέρω πόσο καλύτερη από τους πρώτους μήνες που όλος ο πλανήτης ήταν τόσο θετικός προς την κυβέρνησή σου.

Αν όμως πιστεύουν ότι θα μας δοθούν κεφάλαια χωρίς να μας ζητήσουν να ληφθούν μέτρα και μάλιστα σκληρά τότε τους έχετε πει κάποιο σχέδιο που δεν έχετε πει ξεκάθαρα σε όλους όσο και να έχετε ερωτηθεί.

Υπάρχουν και απλές λύσεις, ανέξοδες…

Σκέφτηκα που λέτε… τι τα θέλουμε τα μετρητά;; Όχι δηλαδή σκεφτείτε το για μια στιγμή.. για μια στιγμή μόνο.

  • Παίρνουμε το μισθό μας (όσοι έχουμε δηλαδή) σε μετρητά. Αγωνία όλοι οι εργοδότες, μικρές μεγάλες εταιρίες (το Δημόσιο επίσης) να μαζέψουν μετρητά κάθε 15 και τέλος του μήνα για μισθοδοσία. Αν το καλοσκεφτείτε πολλά χρήματα στο τέλος ξαναγυρίζουν στις τράπεζες μέσω των πληρωμών που κάνουμε.
  • Πληρώνουμε τις υποχρεώσεις μας σε μετρητά, για κάποιες πληρωμές παίρνουμε αποδείξεις για κάποιες όχι.
  • Στο τέλος (όχι του μήνα, των πληρωμών) ίσως μας μείνει κάτι…στο μεταξύ έχουμε μεγεθύνει κατά όσο μας αναλογεί τη φοροδιαφυγή και το μαύρο χρήμα. Και πολλά πολλά ακόμη που θα δούμε παρακάτω.

Αν λοιπόν, καταργούνταν άμεσα τα μετρητά. Ούτε ΑΤΜ ούτε τίποτε. Χωρίς κούρεμα καταθέσεων. Τι θα γινόταν, για να δούμε;;

-Μεταφορά χρημάτων μέσω τραπεζικών λογαριασμών

-Πληρωμές μόνο με πλαστικό χρήμα, κάρτες, είτε πιστωτικές είτε χρεωστικές είτε μεταφορές μέσω τραπεζικών λογαριασμών. θα μπορούμε να ελέγχουμε υπόλοιπο λογαριασμού μέσω internet, μέσω sms στα κινητά μας και με πολλούς άλλους τρόπους.

Τι θα κερδίζαμε;;

1. καταπολέμηση φοροδιαφυγής

2. καταπολέμηση μαύρου χρήματος

3. καταπολέμηση μαύρης εργασίας

4. καταπολέμηση παράνομου εμπορίου

5. καλύτερη ρευστότητα του συστήματος δεδομένου οτι με τη φοροδιαφυγή συνεχώς εξαφανίζεται νόμιμο χρήμα υπέρ του μαύρου

Το μόνο που χρειάζεται είναι να τοποθετηθούν αναγνώστες πλαστικών καρτών παντού, στα ταξί, στα ιατρεία, ακόμη και να τα έχουν μαζί τους οι ελεύθεροι επαγγελματίες. Συμβαίνει σε όλο τον κόσμο, δεν είναι ούτε ανέφικτο, ούτε δύσκολο.

Είναι πιστεύω ο μόνος τρόπος χωρίς κανένα κόστος για τα κρατικά ταμεία, ίσα – ίσα.

Επίσης πιστεύω ότι δεν ανακάλυψα κανέναν τροχό, είναι λύση απλούστατη και δοκιμασμένη. Το πιθανότερο είναι τελικά να μη θέλουμε να λύσουμε προβλήματα σε αυτή τη χώρα.

Αν ο αγρότης αφήσει την πόρτα ανοιχτή και μπει η αλεπού και φάει όλες τις κότες, τότε δεν θα φταίει η αλεπού

Νομίζω ένα βιβλίο που θα πρέπει να αγοράσουμε όλοι οι Έλληνες… Εξαιρετική παρουσίαση και εξαιρετικό άρθρο.

http://news247.gr/eidiseis/reportaz/pws-syndeontai-h-goldman-sachs-to-grexit-kai-oi-kyvernhseis-shmith-papadhmoy-h-topothethsh-varoyfakh.3326127.html